Głoski ciszące: ś, ź, ć, dź
Kiedy dziecko powinno je wymawiać?
Głoski ś, ź, ć i dź należą do tzw. głosek ciszących, czyli miękkich. Są one jednymi z pierwszych, które pojawiają się w rozwoju mowy. Większość dzieci opanowuje je w okolicach 3. roku życia.
Jak rozpoznać trudności?
U dziecka mogą występować m.in.:
- pomijanie głosek, np. misiu → „miu”
- zastępowanie ich innymi dźwiękami, np. siano → „sano”, ćma → „czma”
- niewyraźna mowa lub mówienie „po swojemu”
To naturalny etap rozwoju — nie świadczy o problemie, a jedynie o tym, że dziecko potrzebuje wsparcia i spokojnych ćwiczeń, a nie krytyki.
Jak wygląda prawidłowe ułożenie narządów mowy przy głosce [ś]?
Podczas wymawiania głoski [ś]:
- czubek języka delikatnie opiera się o dolne dziąsła tuż za zębami,
- środkowa część języka unosi się w stronę podniebienia twardego,
- zęby są zbliżone, lecz się nie stykają — tworzy się wąska szczelina,
- usta są lekko wysunięte do przodu, a kąciki nieznacznie zbliżone,
- powietrze wydychane jest spokojnie i równomiernie.
Takie ustawienie pozwala uzyskać charakterystyczny, miękki i cichy dźwięk.
Jak ćwiczyć głoski ciszące w domu?
Ćwiczenia usprawniające język
- „Kotek się wygina” – czubek języka opiera się o dolne zęby, a jego środek powoli unosi się ku górze, jak koci grzbiet.
- „Szczoteczka” – język przesuwa się po dolnych zębach i dziąsłach, raz w prawo, raz w lewo.
- „Liczenie ząbków” – czubkiem języka dotykamy kolejno dolnych zębów od strony wewnętrznej.
- „Skaczący język” – język na przemian dotyka górnych i dolnych siekaczy (od środka), przy lekko otwartej buzi.
- „Koń parska” – naśladujemy dźwięki: ihihi, ihi ihi, zmieniając siłę głosu.
- „Wesoły śmiech” – mówimy hi hi hi, hiho hiho, raz ciszej, raz głośniej.
- „Zdmuchnij piórko” – uśmiech, delikatnie uniesiony język i spokojne wydmuchiwanie powietrza.
- „Landrynka” – dziecko „zasysa” środek języka, jakby ssało cukierek.
Ćwiczenia warg
- „Uśmiech – buziak” – naprzemiennie szeroki uśmiech i wysunięcie ust: u–i–u–i.
- „Delikatny uśmiech” – lekkie rozciąganie kącików ust na boki i powrót do spoczynku.
- „Zamek” – kąciki ust są zaciśnięte, a środek warg otwieramy i zamykamy, wypowiadając: pi, pa, pu.
- „Kiszonka” – wargi chowamy do środka, wypychamy językiem i znów wysuwamy.
Zabawy utrwalające
- „Świeczka” – długie, spokojne dmuchanie z jednoczesnym wypowiadaniem śśśś…
- „Cicho w lesie” – dziecko naśladuje ciszę: śśś… jak myszka
- „Słodki trening” – odrobina miodu lub dżemu umieszczona tuż za dolnymi zębami pomaga utrwalić właściwe ułożenie języka
Wskazówki dla rodziców
✅ Lepiej ćwiczyć krótko, ale regularnie — 5–15 minut, nawet kilka razy dziennie.
✅ Doceniaj każdą próbę dziecka.
✅ Zamiast poprawiać — modeluj prawidłową wymowę:
Dziecko: „Sano!”
Rodzic: „Tak, śśśiano! Świetnie!”
✅ Jeśli mimo systematycznych zabaw głoski się nie pojawiają — warto skonsultować się z logopedą.